Ucz się na błędach

Adam Dylus /Jezus.com.pl

„Jezus powiedział do swoich uczniów: Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. W owym dniu kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Przypomnijcie sobie żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je. Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. Pytali Go: Gdzie, Panie? On im odpowiedział: Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy” (Łk 17,26-37)

Słynna łacińska maksyma stara się nas przekonać, że „Historia magistra vitae (est)” - „historia jest nauczycielką życia”. W zamyśle starożytnego autora, powiedzenie to ma nam przypominać, że pewne wydarzenia z przeszłości nie powinny być traktowane przez nas (i ludzkość) zupełnie bezrefleksyjnie, lecz wręcz przeciwnie, powinny nam pomóc w uporządkowaniu rzeczywistości współczesnej w taki sposób, abyśmy ponownie nie musieli przechodzić przez nasze stare błędy (i wynikające z nich przykre konsekwencje), lecz starali się wybrać prawidłowe rozwiązania.

Niestety, patrząc na dzisiejszą Ewangelię, można zauważyć coś przeciwnego. Przykłady przytoczone przez Pana Jezusa pokazują bowiem wyraźnie, że ludzkość w pewnym aspekcie nie umie zastosować mądrości starożytnych i wciąż powiela te same błędy. Jezus podaje przykład z czasów Noego, gdzie ludzie „jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich”. Mistrz z Nazaretu przywołuje przed nasze oczy również czasy Abrahama i Lota. Wtedy również ludzie „jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich”...

Wydaje mi się, że nasz Pan, używając bardzo obrazowych odniesień chciał nam zwrócić uwagę na pewne przejawy aktywności człowieka, które są zwrócone jedynie na zaspokojenie swoich doraźnych potrzeb. Właśnie bowiem do takiej sfery należy troska o jedzenie i picie, do takiej sfery należy kupowanie i sprzedawanie, kojarzenie małżeństw i inne.

A przecież o naszym szczęściu w wieczności nie decyduje nasze nastawienie do pracy, ilość posiadanych pieniędzy, czy stan cywilny. Najważniejsze wybory dotyczą przestrzeni duchowej, a w szczególności podstawowego (i świadomego) opowiedzenia się za Jezusem, lub przeciwko Niemu. Swoje życie zachowa bowiem nie ten, kto pokłada ufność w różnego typu zabezpieczeniach, lecz ten, kto zawierzył Jezusowi.

Jezus może przyjść w każdej chwili. Wiele wydarzeń zapowiadających koniec świata, w pewien sposób zaczyna się dokonywać w teraźniejszości w której żyjemy. Być może nasz świat będzie istniał jeszcze sto czy dwieście, a może nawet tysiąc lat. Ale może być i tak, że Mesjasz powróci na tę ziemię już jutro, aby zakończyć cykl historii. A może właśnie w dniu jutrzejszym zakończy się Twoja indywidualna historia na tym świecie i będziesz musiał(a) stanąć przed tronem Bożym?

Czy jesteś przygotowany na to spotkanie? Czy w tej ważnej (najważniejszej) chwili będziesz próbował jeszcze coś załatwić, dopełnić, uregulować, naprawić, aby się nie okazało, że nie masz z czym stanąć przed Jego tronem?

Być może jednak w tej godzinie nie wystarczy Ci na to czasu...

Być może szansa, którą miałeś przez całe życie nie zostanie Ci dana po raz drugi (trzeci, dziesiąty)...

Pomyśl jednak, że teraz jeszcze jest czas. Teraz możesz coś jeszcze zrobić ...