Na początku fundament
Adam Dylus /Jezus.com.pl
„Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie!, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki” (Mt 7,21.24-27)
Około dwóch tygodni temu przyłączyłem się do akcji protestacyjnej rozpoczętej przez czytelników FRONDY, którzy oburzyli się z powodu umieszczenia w polskiej edycji katalogu IKEA FAMILY, pary gejów, opowiadających o swoim związku. Owszem, uważam się za człowieka tolerancyjnego, ale pomysł na umieszczenie w katalogu wyposażenia wnętrz, obejmującym tylko dwanaście propozycji (po jednej na każdy miesiąc roku), obrazu dwóch panów żyjących razem jest zwykłym nadużyciem. Po pierwsze, na pewno nie odzwierciedla w żaden sposób faktycznego rozmiaru tego zjawiska zwanego homoseksualizmem (raczej próbuje znacznie zawyżać dane statystyczne), co więcej, w ten sposób włącza się w krąg politycznej poprawności promowanej przez cywilizację zachodnią, w ramach którego coraz większą akceptacją (a także coraz większymi przywilejami) cieszą się jednopłciowe związki.
Kilka dni temu otrzymałem odpowiedź rzecznika prasowego IKEA, p. Karoliny Horoszczak. Oprócz wymiany zwykłych w tych okolicznościach serdeczności, p. rzecznik zwróciła uwagę, że „firma IKEA zajmuje się wyposażeniem wnętrz i nie ocenia sytuacji życiowych na podstawie związków międzyludzkich, a tylko i wyłącznie patrzy przez pryzmat wyposażenia wnętrz, które mają jak najlepiej służyć mieszkańcom. Magazyn IKEA Family Live jest magazynem lifestylowym wydawanym globalnie i opisującym miedzy innymi rożne, prawdziwe sytuacje życiowe pod katem niestandardowych wnętrz i rozwiązań. Jako firma międzynarodową i wielokulturowa IKEA akceptuje różnorodność, co oznacza, ze traktuje z szacunkiem wszystkich niezależnie od grup społecznych do jakich ktoś należy, płci, orientacji seksualnej, wieku, koloru skory, poglądów etc. Dotyczy to zarówno klientów, partnerów, sąsiadów jak i pracowników”.
Cóż, po takiej odpowiedzi, chyba nie będę dyskutował z siecią. Być może nie ma to większego sensu. Okazuje się bowiem, że nasze poglądy na pewne, bardzo istotne sprawy, wyrastają z dwóch skrajnych podstaw (zupełnie odmiennych systemów wartości), a jak mawiał mój świętej pamięci profesor logiki, jeśli tak jest, to chociażby nie wiem jakimi argumentami przerzucać się w dyskusji i tak nie dojdziemy się do wspólnego wniosku.
Patrząc jednak przez pryzmat dzisiejszej Ewangelii na tę sytuację, obawiam się, że IKEA popełniła jeden, bardzo poważny błąd. W liście skierowanym do mnie przez rzecznika sieci, podkreślono, że zajmują się oni jedynie wyposażeniem wnętrz, ale jednocześnie przyznają, że wychodzą znacznie poza tę sferę (chociażby poprzez „opis miedzy innymi rożnych, prawdziwych sytuacji życiowych”, „akceptację różnorodności - w tym również orientacji seksualnych itp. itd.). Jak by więc nie patrzeć na deklarację rzecznika - IKEA, de facto, broniąc się przed zarzutem lansowania, czy nawet przyznawania się do jakiegokolwiek światopoglądu, w rzeczywistości zajmuje takie stanowisko.
Myślę również, że Pan Bóg, pokazujący w swojej Ewangelii zasady budowania prawdziwego domu, opartego jedynie na Jego Słowie, nie zgodzi się nigdy z ludzkim naciąganiem i interpretacjami Jego przykazań. Jedynie dom (mieszkanie) zbudowane na fundamencie opartym na skale nie ulegnie zniszczeniu. „Fundamentu zaś nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. I tak jak ktoś na tym fundamencie buduje: ze złota, ze srebra, z drogich kamieni, z drzewa, z trawy lub ze słomy, tak też jawne się stanie dzieło każdego: odsłoni je dzień /Pański/; okaże się bowiem w ogniu, który je wypróbuje, jakie jest. Ten, którego dzieło wzniesione na fundamencie przetrwa, otrzyma zapłatę (por. 1 Kor 3,11-14).
Zamiast więc budować na wątpliwych (i jak sam czas pokazuje światowych i przemijających wzorcach), lepiej zaufać Bogu. Jak przypomina nam o tym dzisiejsze pierwsze czytanie, to dzięki Niemu „miasto naszego życia jest potężne; On jako środek ocalenia sprawił mury i przedmurze (...) To on kształtuje nasze życie w pokoju, w pokoju, bo Jemu zaufaliśmy. We wszystkich wątpliwościach i dylematach jakie niesie ze sobą życie we współczesnym świecie, najpewniej jest złożyć nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą! (por. Iz 26,1-5)